Ελεύθερη Πένα

Φίλιππος Μαυρογιώργης: Μια νύχτα με πεφτάστρα (Αφήγημα)

Δεν θάθελα να κλείσω των κύκλο των αφηγημάτων μου για τη ζωή στον Δημοκρατικό Στρατό με μαύρο. Θέλω να ρίξω λίγο κόκκινο στην νύχτα του εμφύλιου, όχι αίμα, αλλά το ρόδινο μιας αυγής. Γιατί είδα πολλές ρόδινες αυγές, όταν κοιμόμαστε κάτω απ’ τ’ άστρα. Αγάπησα την ικαριώτικη φύση, γιατί μας προφύλαξε και μας έκρυψε και γιατί την είδα τις έναστρες …

Read More »

Θρήνος πάνω στα αποκαίδια

              Χρ. Ι. Στεφανάδης Εικοσιπέντε χρόνια πριν… 30 Ιουλίου 1993 στην Ικαρία. Ήταν μέρα μεσημέρι, ο κόσμος πετάχτηκε έξω από τα σπίτια και τις παραλίες, αντικρίζοντας ένα μαύρο σύννεφο, που σαν ένα σεντόνι είχε καλύψει την θάλασσα που έπεσε ο μυθικός Ίκαρος. Οι καμπάνες των εκκλησιών, που στα χωριά της επαρχίας δεν καλούν μόνο …

Read More »

Χότ και Σπότ για ξεριζωμένους και ντόπιους;

γράφει η δημοσιογράφος Μαργαρίτα Ικαρίου Halib (γάλα) για προσφυγόπουλα. Πρωί-πρωί ξυπνούσαν, Σαμιώτες και Σαμιώτισσες, κι έτρεχαν στο λιμάνι Μαλαγαρίου, εκεί που έστρωναν την απελπισία και την προσφυγιά τους καταγής οι Σύροι. Σάντουιτς φτιαγμένα από ομάδες εργασίας που άφηναν στο σπίτι τους απλήρωτο το ρεύμα για να παίρνουν καθημερινά τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης στους κατατρεγμένους όπου γης, τους οποίους είχαν …

Read More »

Το Μονοπάτι του Στοχασμού

Γράφει η Μακή Κουμιώτη Αγκάλιασμα-Νεάλια-Λουμακιά-Θέρμα-Φωκιαναδάτο-Αγιος Κήρυκος. Κάθησα στην πεζούλα απέναντι και τον άκουγα με τη βαρειά φωνή του να διηγείται κοιτώντας το πέλαγο, μια αληθινή Ιστορία που συνέβη πριν ογδόντα περίπου χρόνια. Ήταν τότε που ο πατέρας του, ανακοίνωσε στην οικογένεια ότι το ξημέρωμα θα σαλπάρανε για Χαλκιδική να ανταλλάξουν το εμπόρευμα. Η απόφαση είχε παρθεί και ο λόγος του …

Read More »

Κορυφογραμμή με δελφικά παραγγέλματα!

Κέφαλος Κοσμάς Ο περίπατος στη φύση μπορεί να τονώσει τον οργανισμό, να συμβάλει στην ανάκτηση της χαμένης ενέργειας, να διώξει το στρες. Ο περιπατητής αποκτά αίσθηση ελευθερίας, γαλήνης, προσωπικής αυτονομίας, ευεξίας. Ειδικά στην ορειβασία, δοκιμάζει κάποιες φορές τις δυνάμεις του, τα όριά του. Παρατηρώντας γύρω του και μελετώντας κάποιο οδηγό ο περιπατητής συγκεντρώνει πληροφορίες για την χλωρίδα, τα μνημεία και …

Read More »

Ζόρια τραβάει ο γείτονας!!!

Μιάβ  βολάγ κι έναγ  καιρόν… ω!!! νυχτέρια, πανηγύρια… Στην «Βριχωπή» ψηλά στο Μάραθο της Νικαριάς  ζούσαν που λέτε κάποτε, δύο πολυμελείς οικογένειες,  ήταν δηλαδή γειτόνοι. Η κάθε μια με το εξοπλισμένο για την εποχή εκείνη νοικοκυριό: ζώα, χωράφια, αμπέλια, κήπους, δέντρα και με πολλά παιδιά. Άνθρωποι δουλευτάδες – πολυφαμελίτες,  έσκαβαν την γη, έβοσκαν τα ζώα τους, δισκάφιζαν και κλάδευαν τα …

Read More »

«Προεδράρες και στελεχάρες»

Σεβαστάκης Δημήτρης Ο τοπικός φορέας αγωνιούσε, προσπαθούσε χρόνια να υποστηρίξει τη χρηματοδότηση του έργου, την ένταξη σε ευρωπαϊκό ή εθνικό πρόγραμμα. Χρόνια έτρωγε απορρίψεις, χρόνια λίμναζε η υπόθεση. Το αίτημα είχε σχεδόν ξεχαστεί κι από τους ίδιους τους διεκδικητές του. Τότε δεσμεύει ένα σοβαρό ποσό η κυβέρνηση, που αφορά την ένταξη του έργου. Επιτέλους. Χαρές; Ανακούφιση από τον φορέα; Μπα. …

Read More »

ΒΟΗΘΕΙΑ! Ο Ίκαρος πάλι πνίγεται

Κύριοι, κύριοι και κυρίες που συνδέεστε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τα δρώμενα της Νησιωτικής μας πατρίδας της Ικαρίας, από θέσεις και πόστα υψηλά, από καρέκλες εξουσίας τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων επίσημων οργανισμών και φορέων! Πού είστε τώρα; Γιατί δεν μιλάτε ακόμη για την κατάσταση που έφεραν οι εκλεγμένοι «Άρχοντες» της πλειοψηφίας τον τόπο μας; Εσείς όλοι …

Read More »

Ευχαριστώ τον Μίκη Θεοδωράκη

Θύμιος  Καλαμούκης Ευχαριστώ τον Μίκη Θεοδωράκη γιατί μέσα από τα τραγούδια του έμαθα για τους πραγματικούς λαϊκούς αγώνες. Για το πείσμα των ανταρτών στο βουνό, για την θυσία μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, για τις πέτρες της Μακρονήσου, για τον Ωρωπό, για την Γυάρο, την Ικαρία, την όμορφη πόλη. Για τους καημούς της ξενιτιάς. Για την Μαργαρώ και την Μυρτιά, τις …

Read More »

Η Κυριακή είναι ένας άνθρωπος

  Φοίβος Βογιατζής Ελσάκι (αγάπη μου), Όπως θα πρόσεξες, δεν είμαι σπίτι. Και σου άφησα αυτό το κομμάτι χαρτί πάνω στην πόρτα του ψυγείου – για να σ’ το πω κάπως ρομαντικά. Πως έφυγα. Άφησα και μερικά άπλυτα πιάτα στον νεροχύτη, και τώρα θα με βρίζεις που δεν τα έπλυνα, αλλά έφυγα κάπως βιαστικά. Μη μου φωνάζεις. Σου άφησα και …

Read More »