Από ένα…«Τάμα» σ’ένα …«Θαύμα»

Άγιος ΑλέξανδροςΧρόνια τώρα  παρακολουθώ  μια περίπτωση ανθρώπου,  που  ενώ  η ζωή του «έπαιξε» πολύ άσχημο παιχνίδι, εκείνος βρήκε τη δύναμη να σηκωθεί όρθιος, να ανασυντάξει τις δυνάμεις του, να επιλέξει κάτι που τότε ακουγόταν ακατόρθωτο και σήμερα να είμαστε όλοι παρόντες  με πρωταγωνιστή τον ίδιο και την ακούραστη γυναίκα του, να μας υποδέχονται σ’  ένα υπέροχο χώρο, στην κορυφογραμμή  της Δυτικής Ικαρίας, με θέα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και μ‘  ένα  ηλιοβασίλεμα, που απορώ τι διαφορετικό βρίσκουν χιλιάδες  επισκέπτες στη Σαντορίνη??  Ίσως  γιατί δεν έχουν επισκεφτεί  κι άλλα «μπαλκόνια» του Αιγαίου, ένα από τα οποία είναι εκεί ψηλά, στην αυλή του Αγίου Αλεξάνδρου, πάνω από το χωριό Κουνιάδοι, στη Δυτική Ικαρία!!

Ναι φίλοι μου μιλώ για τον Σταμάτη Αλέξ. Γαγλία και τη γυναίκα του τη Φωτεινή.  Γιός του καπετάν – Αλέξη, παιδί πολύτεκνης οικογένειας, όλοι τους μορφωμένοι και καλά παιδιά, πατέρας κι ο ίδιος μιας πολυμελούς οικογένειας, που έφαγε…. «τη θάλασσα με το κουτάλι», όπως λέμε συχνά  για ανθρώπους που έχουν πάρα πολλά χρόνια υπηρεσίας  σ΄ ένα δύσκολο επάγγελμα, μηχανικός ο ίδιος, μεγάλωσε όσο καλύτερα μπορούσε τα βλαστάρια του μαζί με την άξια σύντροφο του.  Μέσα στα καράβια ανέπτυξε κι ένα άλλο ταλέντο που είχε, την ποίηση. Ναι έγραφε ναυτικά ποιήματα και το 1997 έβγαλε δύο πολύ περιποιημένες εκδόσεις, τα «Αιγαιοπελαγίτικα» και «Ο Ποντοπόρος».  Σαν γνήσιος Καριώτης που αγαπά τον τόπο του, πολλές φορές (τον θυμάμαι) παρενέβαινε  με το δικό του ιδιόρρυθμο τρόπο σε λαϊκές συνελεύσεις και έδινε προτάσεις και θέσεις, που ίσως τότε παρεξηγιόταν, αλλά ερχόταν  αργότερα ο χρόνος  να αποδείξει πόσο δίκιο είχε.  Ένα πράγμα μόνο θα πω, που δεν έγινε βέβαια σε λαϊκή συνέλευση κατοίκων, αλλά το είχε δημοσιεύσει σε τοπικό έντυπο τη δεκαετία του 1980, αν δεν κάνω λάθος, για τα κοιτάσματα πετρελαίου που έχει από κάτω της η Ικαριά. Τότε τον κοιτούσαν με χαμόγελο οι συμπατριώτες μας, άλλο τον είπαν και «τρελό» για τα λεγόμενα του, έλα όμως σήμερα, μερικές δεκαετίες μετά,  που  με τις όποιες παρεμβάσεις των εξ ανατολών γειτόνων μας, για να χαρακτηρισθεί μέρος ή όλη η περιοχή μας, αν είναι δυνατόν «γκρίζα ζώνη», τα λόγια του Σταμάτη βγαίνουν απολύτως αληθινά.

Άγιος Αλέξανδρος ΒρακάδεςΚαι τώρα, για να επικεντρωθώ στο θέμα του τίτλου, έρχομαι στο γεγονός πως λίγα χρόνια πριν, εκεί στο παραλιακό δρόμο, πάνω από τη Μεσαχτή, έχασαν ο Σταμάτης κι η Φωτεινή, σ’ ένα τροχαίο  το παλληκαράκι τους τον Αλέξη.  Μέσα από αυτόν το πόνο για τη τραγωδία που τους βρήκε, ο Σταμάτης είπε τότε… «θα φτιάξω ένα ξωκλήσι στο όνομα του γιού μου εκεί πάνω από το χωριό μου, τους Κουνιάδους και κάθε χρόνο στις 30 Αυγούστου, στη μνήμη του Αγίου και τη μνήμη του γιού μου!!!».   Το έβαλε τάμα και με πείσμα, επιμονή και πολύ δουλειά και φυσικά πολλά χρήματα, έφτιαξε στην αρχή σ’ ένα κακοτράχαλο μέρος αυτή την εκκλησία, δίπλα στον κεντρικό δρόμο που πάει στο χωριό του και στο γειτονικό χωριό τις Βρακάδες. Όταν πρωτολειτούργησε  αυτό το εκκλησάκι, κανείς δεν πίστευε ότι αυτό το άγριο τοπίο γεμάτο βράχια και απότομες κατωφέρειες θα μπορούσε να αποκτήσει αυλή – πλατεία, πόσο μάλλον να διοργανώνεται μετά τη λειτουργία ένα παραδοσιακό μικρό πανηγυράκι, με λίγο κόσμο. Τι να τα κάνεις άλλωστε τα πλήθη, αφού ο λόγος που γίνεται δεν είναι εμπορικός, αλλά να μπορούν, όπως τα παλιά χρόνια, να διασκεδάζουν οι προσκυνητές φίλοι και γνωστοί, όλοι μαζί .

Πρωτομάστορας, οικοδεσπότης, μάγειρας και πρωτοζευκαλής, ο Σταμάτης με την ακούραστη Φωτεινή και λίγους εθελοντές φίλους. Ο χώρος που σας περιγράφω σήμερα είναι ένα πραγματικό θαύμα. Η  εξωτερική επένδυση της εκκλησίας, η μεγαλοπρεπής είσοδος  και των πεζούλια  που περιμετρικά περιβάλλουν την αυλή με πλάκες Ικαρίας, η εσωτερική αγιογράφηση της εκκλησίας, η ζεστασιά και η γνήσια φιλοξενία που σου μεταδίδουν οι οικοδεσπότες, το υπέροχο ηλιοβασίλεμα από την αυλή της εκκλησίας (αξίζει να καθίστε μέχρι εκείνη την ώρα να το απολαύσετε, αν είσαστε και λίγο ρομαντικοί), μαζί με υπέροχη Ικαριώτικη μουσική, ε δεν νομίζω ότι όλα αυτά δεν αποδίδουν εύκολα μια φράση: «Να είστε πάντα άξιοι  φίλοι και συμπατριώτες Σταμάτη και Φωτεινή, άξιος ο κόπος σας, ιερός ο σκοπός σας, θαύμα το αποτέλεσμα. Όλοι εμείς οι φίλοι, συμπατριώτες, συνδαιτυμόνες θέλουμε να σας πούμε ένα μεγάλο  ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μας, με όλη τη σημασία της λέξης»!!!!!!

Σωτήρης Πολίτης

Ικαριακή Ραδιοφωνία 92,8fm – ikariaki.gr

Check Also

Κίνδυνοι στη Θάλασσα – Ανάγκη άμεσης ευαισθητοποίησης

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε συνεχώς μάρτυρες περιστατικών με ανθρώπους που κινδυνεύουν στη θάλασσα, είτε λόγω …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.